ALYÜREĞİMİ VER SEVDİKLERİMİ İSTANBUL

Gözyaşı bir silledir, yaşanan hayatta
Hayat bir çiledir şimdi bu zamanda
Hasret bizim canlarda, canlar İstanbul da
Al yüreğimi ver sevdiklerimi İstanbul…

Köyümün isli merteklerinde ocaklar sönmekte
Sevgisiz gurbette bak sevilenler ölmekte
Yaşam acı, gözyaşı var bir dilim ekmekte
Al yüreğimi ver sevdiklerimi İstanbul…

Susturdu Soğukpınar’dan esen rüzgârı hasretler
Ekilmeyeli çöl gibi oldu bizim köydeki tarlalar
Dereba’da, Köprüağzın’da meğel ister darılar
Al yüreğimi ver sevdiklerimi İstanbul…

Hasan Hüseyin’in gözleri arıyor tanıdıkları
Kaybettim köyümden onları, var hatıraları
Kim yazdı bizden habersiz bu alın yazıları
Al yüreğimi ver sevdiklerimi İstanbul…
Reşadiye/07.10.1994