EVVEL BUNDAN İYİ İDİ
Evvelden köye giden bir yol vardı.
Şimdi dört oldu bozuldu, biri aradı,
Yol yoruldu, yolcu yoldaşını aradı.
Evvelden yolumuz bundan iyi idi.

Köyümde domates, fasulye yetişirdi.
Soğukpınar’ın diye herkes alır yerdi.
Köyümün derdi, midesi gurbet şimdi.
Evvelden yokluk gurbetten iyi idi.

Azot ile Fosfat tarlayı içten yaktı.
Taşlı tarlalarda ekinler yan yattı.
Ahbunu taşıyacak öküzümüz vardı
Evvelden ahbunlar göbreden iyi idi

Bahçelerde yetişirdi yeşil salatalıklar,
Karıklar boş, yerlerinde yetişiyor otlar.
Ekseler de nedense eski tadı bulamazlar,
Evvelden salatalıklarımız kol gibiydi.

Köyümde orman vardı, doğa güzeli.
Kel tepelere döndü eşekle satıpda gideli.
Çobanlar sürüyü bıraktı, kurtla tilki güdeli.
Evvelden çobanın kavalı daha yanık idi.

Harmanlarda güneşe inat düvenler dönerdi,
Alındaki, bedendeki terler toprağa inerdi.
Kabak tastaki ayranla yorgunluklar dinerdi,
Evvelden evdeki öküz, patostan iyi idi.

Evvelden okulunda vardı yüz elli öğrenci,
Bizleri mutlu ederdi, okutmanın sevinci.
Nerde şimdi benim köyümün okuyan genci,
Evvelden okumanın bir kıymeti var idi.

Köyümde günlerce dönerdi su değirmenleri,
Viraneye döndü, var da gör şimdi o yerleri.
Fabrika unundan evdeki pişirdikleri ekmekleri,

Evvelinin ekmeği şimdikinden çook iyi idi.
Evvelden var idi sırımlık çarık, kara lastik,
Aslı bozuldu yerine çıktı, cicili, bicili plastik.
Evlerde misafirlik oldu, o güzelim çökelik,
Evvelinin yaşamı bundan iyi idi.

Köyümde kalmadı, tut ağacı ile pekmezi,
Kin tuttuk can cana, sevgisiz bıraktılar bizi.
Kapıları kilitlediler, çıkara bal ettiler dilimizi,
Evvelden dostluklar daha da candan idi.

Dağıldılar gurbetlere, köyüm döndü bir çöle,
Hasret kaldık kırdaki menekşeye, dikenli güle.
Düdükçü bıraktı zurnayı, Keleş gitti gurbet ile
Evvelinin havası, aha bu havadan iyi idi.

Köyümün, köylümün, insanlığın kölesiyim,
Belimi, belimizi büktü köyümüzdeki her seçim.
Yeni yavan kaldı bizim dost Hasan Hüseyin’im
Evvelden seçimde, geçimde bundan iyi idi.
Reşadiye/10.09.1998